Ο θρόμβος στο πόδι αποτελεί μια από τις πιο συχνές και ταυτόχρονα υποτιμημένες αγγειακές παθήσεις που συναντώνται στην κλινική πράξη, με τη συχνότητα εμφάνισής του να αυξάνεται σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της αλλαγής του τρόπου ζωής και της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης του πληθυσμού. Πρόκειται για την παθολογική δημιουργία πήγματος αίματος εντός των φλεβών του κάτω άκρου, κατάσταση που ιατρικά ονομάζεται βαθιά φλεβική θρόμβωση και μπορεί να κυμαίνεται από ασυμπτωματική μέχρι απειλητική για τη ζωή. Η σοβαρότητα του προβλήματος έγκειται στο γεγονός ότι τα πήγματα αυτά δεν παραμένουν πάντα στο σημείο δημιουργίας τους αλλά ενδέχεται να αποκολληθούν και να μεταναστεύσουν προς τους πνεύμονες, προκαλώντας πνευμονική εμβολή με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για τον οργανισμό. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η άμεση θεραπευτική παρέμβαση μπορούν να αποτρέψουν επιπλοκές που σε ορισμένες περιπτώσεις αποδεικνύονται μοιραίες, γεγονός που καθιστά την ενημέρωση του κοινού απαραίτητη.
Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα έχει καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για την κατανόηση των μηχανισμών που διέπουν τη δημιουργία θρόμβων στα κάτω άκρα. Μελέτες όπως αυτή των Solarino και συνεργατών έχουν εξετάσει λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά των πηγμάτων και τη διαφοροποίησή τους από μετά θάνατον σχηματισμούς, συμβάλλοντας στην ιατροδικαστική διάγνωση παθολογικών καταστάσεων. Παράλληλα, η σύγχρονη έρευνα έχει αναδείξει την πολυπλοκότητα των αλληλεπιδράσεων που συμβαίνουν κατά τη θρομβογένεση, με τους Paolazzi και συνεργάτες να τονίζουν πως η αντιμετώπιση δεν είναι πάντα απλή και ότι πολλαπλοί παράγοντες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την επιτυχή διαχείριση του προβλήματος.
Τι Προκαλεί τη Δημιουργία Θρόμβου στο Πόδι
Η δημιουργία θρόμβου στο πόδι δεν αποτελεί τυχαίο φαινόμενο αλλά είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων παθοφυσιολογικών μηχανισμών που ήδη από τον 19ο αιώνα ο Γερμανός παθολόγος Rudolf Virchow είχε περιγράψει με εντυπωσιακή ακρίβεια. Η λεγόμενη τριάδα του Virchow περιλαμβάνει τρεις βασικούς παράγοντες: την επιβράδυνση της φλεβικής ροής, την κάκωση του αγγειακού τοιχώματος και την υπερπηκτικότητα του αίματος, με τη συνύπαρξη ενός ή περισσότερων από αυτούς να αυξάνει εκθετικά τον κίνδυνο θρόμβωσης. Η επιβράδυνση της φλεβικής επιστροφής συμβαίνει συχνά σε καταστάσεις παρατεταμένης ακινησίας όπως μακροχρόνιες αεροπορικές πτήσεις, νοσηλεία σε κλίνη μετά από χειρουργική επέμβαση ή τραυματισμό, καθώς και σε άτομα με καθιστική εργασία που δεν κινούνται επαρκώς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η αντλητική δράση των μυών της κνήμης, που φυσιολογικά βοηθά το αίμα να επιστρέφει στην καρδιά κόντρα στη βαρύτητα, εξασθενεί δραματικά όταν το άτομο παραμένει ακίνητο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η κάκωση του αγγειακού τοιχώματος μπορεί να προκληθεί από άμεσο τραύμα στο πόδι, από χειρουργικές επεμβάσεις στα κάτω άκρα, από την τοποθέτηση κεντρικών φλεβικών καθετήρων ή από φλεγμονώδεις διεργασίες που επηρεάζουν το ενδοθήλιο των φλεβών και ενεργοποιούν καταρράκτη πηκτικών μηχανισμών. Σε μια κλινική αναφορά που αφορούσε σοβαρή περίπτωση με μπλε αποχρωματισμό του ποδιού, οι ερευνητές περιέγραψαν την ταχεία εξέλιξη της θρόμβωσης και τη σημασία της άμεσης παρέμβασης στη βελτίωση της κυκλοφορίας και στην αποκατάσταση του φυσιολογικού χρώματος του άκρου. Ωστόσο, η υπερπηκτικότητα αποτελεί ίσως τον πιο ύπουλο παράγοντα διότι συχνά οφείλεται σε κληρονομικές θρομβοφιλίες που το άτομο μπορεί να μην γνωρίζει ότι φέρει μέχρι τη στιγμή που θα εκδηλωθεί το πρώτο θρομβωτικό επεισόδιο. Μεταλλάξεις όπως του παράγοντα V Leiden, η ανεπάρκεια πρωτεΐνης C ή S, η μετάλλαξη του γονιδίου της προθρομβίνης και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο είναι μερικές από τις καταστάσεις που προδιαθέτουν σε αυξημένη πήξη του αίματος.
Πέρα από τις κληρονομικές αιτίες, υπάρχουν και επίκτητοι παράγοντες κινδύνου που πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Η εγκυμοσύνη και η λοχεία αποτελούν περιόδους αυξημένου κινδύνου λόγω των ορμονικών μεταβολών και της μηχανικής συμπίεσης των φλεβών από τη μήτρα, με τον κίνδυνο να παραμένει υψηλός για εβδομάδες μετά τον τοκετό. Η λήψη ορμονικών αντισυλληπτικών ή ορμονικής υποκατάστασης, ιδιαίτερα σε γυναίκες που καπνίζουν, πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο θρόμβωσης, γι’ αυτό και η προσεκτική αξιολόγηση του ατομικού και οικογενειακού ιστορικού είναι απαραίτητη πριν την έναρξη τέτοιας αγωγής. Νεοπλασματικές παθήσεις, ιδίως καρκίνοι του παγκρέατος, των πνευμόνων και του πεπτικού συστήματος, συχνά συνοδεύονται από παρανεοπλασματική υπερπηκτικότητα που μπορεί να εκδηλωθεί με επαναλαμβανόμενα θρομβωτικά επεισόδια ακόμη και πριν από τη διάγνωση του όγκου. Χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι όπως το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος επηρεάζουν το πηκτικό σύστημα μέσω της χρόνιας φλεγμονής, ενώ η παχυσαρκία όχι μόνο επιβραδύνει τη φλεβική επιστροφή αλλά και δημιουργεί χρόνια φλεγμονώδη κατάσταση που επιδεινώνει την προδιάθεση για θρόμβωση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η σύγχρονη έρευνα εστιάζει και στην κατανόηση των μικροσκοπικών διεργασιών που συμβαίνουν κατά τη δημιουργία του θρόμβου, με καινοτόμες μεθόδους θρομβόλυσης να αναπτύσσονται για την αποτελεσματικότερη διάλυση των πηγμάτων. Στην Ελλάδα, όπου η μεσογειακή διατροφή και ο τρόπος ζωής παραδοσιακά προσέφεραν κάποια προστασία, οι σύγχρονες συνήθειες με αυξημένη καθιστική δραστηριότητα, κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων και μείωση της φυσικής δραστηριότητας έχουν αυξήσει την επίπτωση της φλεβικής θρόμβωσης, ιδίως στον αστικό πληθυσμό. Η ενημέρωση του κοινού για τους παράγοντες κινδύνου και η ενεργοποίηση προληπτικών μέτρων όπως η τακτική άσκηση, η αποφυγή παρατεταμένης ακινησίας και η διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους αποτελούν το πρώτο βήμα στη μείωση της επίπτωσης αυτής της σοβαρής πάθησης.
Συμπτώματα και Κλινικές Εκδηλώσεις του Θρόμβου στο Πόδι
Η κλινική εικόνα της φλεβικής θρόμβωσης στο κάτω άκρο παρουσιάζει αξιοσημείωτη ποικιλομορφία που κυμαίνεται από εντελώς ασυμπτωματικές μορφές μέχρι δραματικές καταστάσεις με έντονο πόνο και κίνδυνο απώλειας του άκρου. Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι το οίδημα, που συνήθως εμφανίζεται μονόπλευρα και αφορά το ένα πόδι, σε αντίθεση με το αμφοτερόπλευρο οίδημα που συνήθως υποδηλώνει καρδιακή ή νεφρική νόσο. Το πρήξιμο ξεκινά συχνότερα από την κνήμη και μπορεί να επεκταθεί προς τα πάνω στον μηρό αν η θρόμβωση εντοπίζεται σε υψηλότερα φλεβικά τμήματα, με την περιφέρεια του ποδιού να αυξάνεται σε διάστημα ωρών ή ημερών. Πολλές φορές οι ασθενείς περιγράφουν αίσθημα βάρους και τάσης στο πόδι που επιδεινώνεται με την ορθοστασία και βελτιώνεται με την ανύψωση του άκρου, κάτι που αντανακλά τη διαταραχή της φλεβικής επιστροφής.
Ο πόνος αποτελεί σύμπτωμα που δεν πρέπει να υποτιμάται, αν και η ένταση και ο χαρακτήρας του διαφέρουν σημαντικά από άτομο σε άτομο. Μερικοί ασθενείς αναφέρουν βαριά, βαθιά άλγη που μοιάζουν με μυϊκό πόνο ή κράμπα στην κνήμη, ενώ άλλοι περιγράφουν οξύ, διαπεραστικό πόνο που χειροτερεύει με τη φόρτιση του ποδιού κατά το βάδισμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ευαισθησία στην ψηλάφηση κατά μήκος της πορείας των βαθέων φλεβών της κνήμης αποτελεί σημαντικό κλινικό εύρημα που βοηθά στη διάγνωση, αν και δεν είναι παθογνωμονικό. Η αλλαγή του χρώματος του δέρματος μπορεί να κυμαίνεται από ελαφρά ερυθρότητα μέχρι έντονο μπλε ή μωβ αποχρωματισμό στις σοβαρές μορφές, όπως συμβαίνει στη φλεγμασία cerulea dolens όπου η μαζική θρόμβωση αποφράσσει σχεδόν ολοκληρωτικά τη φλεβική παροχέταση. Αυτή η κατάσταση, σπάνια αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη, απαιτεί άμεση θεραπευτική παρέμβαση διότι μπορεί να εξελιχθεί σε γάγγραινα και να επιβάλει ακρωτηριασμό αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως.
Πρώιμα Προειδοποιητικά Σημεία
Η αναγνώριση των πρώιμων συμπτωμάτων μπορεί να σώσει ζωές, γι’ αυτό είναι κρίσιμο το κοινό να γνωρίζει ποια σημάδια απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση. Συχνά τα άτομα παραβλέπουν μια ελαφριά δυσφορία στην κνήμη ή ένα μικρό πρήξιμο που εμφανίζεται στο τέλος της ημέρας, αποδίδοντάς το σε κόπωση ή υπερκόπωση. Ωστόσο, όταν το οίδημα παραμένει το πρωί μετά από ολονύχτια ανάπαυση με ανυψωμένο το πόδι, τότε πρέπει να εγείρονται υπόνοιες για κάτι σοβαρότερο. Η αύξηση της τοπικής θερμοκρασίας του δέρματος, που γίνεται αντιληπτή με την ψηλάφηση και τη σύγκριση με το υγιές πόδι, αποτελεί ένδειξη της υποκείμενης φλεγμονώδους διεργασίας που συνοδεύει τη θρόμβωση. Σε μια κλινική περίπτωση που αφορούσε τη χρήση αυτόλογου πήγματος αίματος για την επούλωση χειρουργικών τραυμάτων, οι ερευνητές περιέγραψαν τις ιδιότητες του θρόμβου και πώς αυτές μπορούν να αξιοποιηθούν θεραπευτικά, δίνοντας παράλληλα πληροφορίες για τη φύση του πήγματος.
Υπάρχουν και λιγότερο συνηθισμένα συμπτώματα που μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση στη διάγνωση. Επιφανειακές φλέβες που γίνονται ορατές και διατεταμένες στο πόδι, σαν λεπτές μπλε γραμμές που σχεδιάζουν έναν χάρτη κάτω από το δέρμα, μπορεί να αντιπροσωπεύουν την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει εναλλακτικές οδούς φλεβικής επιστροφής όταν οι βαθιές φλέβες είναι αποφραγμένες. Κάποιοι ασθενείς αναφέρουν μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στο πόδι, συμπτώματα που οφείλονται στη συμπίεση νεύρων από το οίδημα και όχι απευθείας στη θρόμβωση. Δυσκολία στο βάδισμα, που εκδηλώνεται με κούτσιμο ή αδυναμία πλήρους φόρτισης του άκρου, μπορεί να είναι το πρώτο σημείο που θα παρατηρήσουν οι οικείοι του ασθενή.
Επιπλοκές και Σοβαρές Εκδηλώσεις
Η πνευμονική εμβολή αποτελεί την πιο τρομακτική επιπλοκή της βαθιάς φλεβικής θρόμβωσης και εκδηλώνεται με αιφνίδια δύσπνοια, πόνο στο θώρακα που επιδεινώνεται με την αναπνοή, ταχυκαρδία και σε σοβαρές περιπτώσεις κυάνωση και απώλεια συνείδησης. Η μετανάστευση τμήματος του θρόμβου από το πόδι προς τους πνεύμονες μπορεί να συμβεί ακόμη και όταν τα συμπτώματα στο άκρο είναι ήπια, γι’ αυτό η υποψία για θρόμβωση πρέπει πάντα να αντιμετωπίζεται σοβαρά. Μελέτες έχουν δείξει ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών με πνευμονική εμβολή είχαν θρόμβωση στα πόδια που είτε δεν είχε διαγνωστεί είτε δεν είχε προκαλέσει εμφανή συμπτώματα. Το μεταθρομβωτικό σύνδρομο, μια χρόνια κατάσταση που αναπτύσσεται μήνες ή χρόνια μετά το αρχικό θρομβωτικό επεισόδιο, χαρακτηρίζεται από επίμονο οίδημα, πόνο, βαρύτητα και δερματικές αλλοιώσεις που μπορεί να εξελιχθούν σε χρόνια φλεβικά έλκη δύσκολα στην επούλωση. Η καταστροφή των φλεβικών βαλβίδων από τη θρόμβωση οδηγεί σε χρόνια φλεβική ανεπάρκεια που επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής.
Στην Ελλάδα, όπου η θερινή περίοδος με τις υψηλές θερμοκρασίες επιδεινώνει το οίδημα και την αίσθηση βάρους στα πόδια, πολλοί άνθρωποι αποδίδουν τα συμπτώματα στη ζέστη και καθυστερούν να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια, με αποτέλεσμα η διάγνωση να τίθεται σε προχωρημένο στάδιο. Η εκπαίδευση του πληθυσμού στην αναγνώριση των προειδοποιητικών σημείων και η ενθάρρυνση για άμεση επίσκεψη σε ειδικό αγγειολόγο ή αγγειοχειρουργό όταν εμφανίζονται ύποπτα συμπτώματα αποτελεί προτεραιότητα δημόσιας υγείας που θα μπορούσε να μειώσει δραματικά τη νοσηρότητα και θνητότητα από αυτή την πάθηση.
Διάγνωση και Θεραπευτική Αντιμετώπιση του Θρόμβου
Η διαγνωστική προσέγγιση της φλεβικής θρόμβωσης στηρίζεται σε συνδυασμό κλινικής αξιολόγησης, εργαστηριακών εξετάσεων και απεικονιστικών μεθόδων που έχουν εξελιχθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες προσφέροντας υψηλή διαγνωστική ακρίβεια. Ο γιατρός ξεκινά με λεπτομερές ιστορικό που περιλαμβάνει προηγούμενα θρομβωτικά επεισόδια, οικογενειακό ιστορικό θρόμβωσης, πρόσφατα χειρουργεία ή τραυματισμούς, λήψη φαρμάκων και παρουσία παραγόντων κινδύνου όπως καρκίνος ή ανοσολογικές παθήσεις. Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει μέτρηση της περιφέρειας και των δύο κάτω άκρων σε συγκεκριμένα ανατομικά σημεία για να τεκμηριωθεί η ασυμμετρία, ψηλάφηση για την αναζήτηση ευαισθησίας κατά μήκος της πορείας των φλεβών και εκτίμηση του χρώματος και της θερμοκρασίας του δέρματος. Το σκορ Wells, ένα κλινικό εργαλείο πρόβλεψης που βαθμολογεί διάφορα χαρακτηριστικά, βοηθά στην εκτίμηση της προ-τεστ πιθανότητας θρόμβωσης και καθοδηγεί την περαιτέρω διαγνωστική πορεία.
Η δοσολογία των D-dimers στο αίμα αποτελεί χρήσιμο εργαστηριακό δείκτη που όμως πρέπει να ερμηνεύεται προσεκτικά. Τα D-dimers είναι προϊόντα διάσπασης της ινώδους και αυξάνονται όταν υπάρχει ενεργός θρόμβωση, αλλά επίσης μπορεί να είναι υψηλά σε πολλές άλλες καταστάσεις όπως εγκυμοσύνη, λοιμώξεις, χειρουργεία, τραύμα και κακοήθειες, γεγονός που περιορίζει την ειδικότητά τους. Ωστόσο, φυσιολογικά επίπεδα D-dimers σε ασθενή με χαμηλή κλινική πιθανότητα θρόμβωσης αποκλείουν ουσιαστικά τη διάγνωση και αποτρέπουν την ανάγκη για περαιτέρω απεικονιστικό έλεγχο, εξοικονομώντας χρόνο και πόρους. Το υπερηχογράφημα Doppler των φλεβών του κάτω άκρου αποτελεί την απεικονιστική μέθοδο πρώτης γραμμής λόγω της μη επεμβατικής φύσης του, της ευρείας διαθεσιμότητας και της υψηλής ακρίβειας στην ανίχνευση θρόμβων στις εγγύς φλέβες. Ο εξεταστής αξιολογεί τη συμπιεστότητα των φλεβών με το κεφαλή του υπερηχογράφου, ενώ παράλληλα το Doppler παρέχει πληροφορίες για τη ροή του αίματος, με την απουσία συμπιεστότητας να αποτελεί το κύριο κριτήριο διάγνωσης της θρόμβωσης.
Σύγχρονες Θεραπευτικές Στρατηγικές
Η θεραπευτική αντιμετώπιση της βαθιάς φλεβικής θρόμβωσης έχει μεταμορφωθεί ριζικά τα τελευταία χρόνια με την εισαγωγή των νέων από του στόματος αντιπηκτικών που προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της παραδοσιακής θεραπείας με ηπαρίνη και βαρφαρίνη. Οι άμεσοι αναστολείς του θρομβίνη και οι αναστολείς του παράγοντα Xa δεν απαιτούν τακτικό εργαστηριακό έλεγχο, έχουν γρήγορη έναρξη δράσης, προβλέψιμη αντιπηκτική δράση και λιγότερες αλληλεπιδράσεις με τροφές και φάρμακα, γεγονότα που βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών και τη συμμόρφωση στη θεραπεία. Ωστόσο, η επιλογή του κατάλληλου αντιπηκτικού εξατομικεύεται ανάλογα με τη νεφρική λειτουργία, τις συνυπάρχουσες παθήσεις, τον κίνδυνο αιμορραγίας και το οικονομικό κόστος.
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις με εκτεταμένη θρόμβωση και υψηλό κίνδυνο μεταθρομβωτικού συνδρόμου, η θρομβόλυση με φαρμακευτικούς παράγοντες που διαλύουν ενεργά το πήγμα μπορεί να εξεταστεί, ιδιαίτερα σε νεότερους ασθενείς χωρίς αντενδείξεις. Η θρομβολυτική διαχείριση απαιτεί εξειδικευμένη παρακολούθηση λόγω του αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας αλλά μπορεί να αποτρέψει τη μακροχρόνια βλάβη των φλεβικών βαλβίδων όταν εφαρμοστεί έγκαιρα. Η τοποθέτηση φίλτρου κάτω άνω κοίλης φλέβας, μια επεμβατική διαδικασία που παγιδεύει τυχόν αποκολληθέντα τμήματα θρόμβου πριν φτάσουν στους πνεύμονες, επιφυλάσσεται για ασθενείς με απόλυτη αντένδειξη αντιπηκτικής αγωγής ή εκείνους που έχουν υποστεί πνευμονική εμβολή παρά την επαρκή αντιπηκτική θεραπεία. Η χρήση ελαστικών καλτσών διαβαθμισμένης συμπίεσης αποτελεί σημαντικό συμπληρωματικό μέτρο που βελτιώνει τη φλεβική επιστροφή, μειώνει το οίδημα και φαίνεται να ελαττώνει την πιθανότητα ανάπτυξης μεταθρομβωτικού συνδρόμου, αν και οι ασθενείς πρέπει να εκπαιδεύονται στη σωστή εφαρμογή τους.
Η διάρκεια της αντιπηκτικής θεραπείας αποτελεί ζήτημα που προσαρμόζεται στα ατομικά χαρακτηριστικά κάθε περίπτωσης, με το πρώτο θρομβωτικό επεισόδιο που προκλήθηκε από προσωρινό παράγοντα όπως χειρουργείο να απαιτεί συνήθως τρεις μήνες αγωγής, ενώ η ιδιοπαθής θρόμβωση ή η παρουσία θρομβοφιλίας μπορεί να επιβάλλει μακροχρόνια ή και δια βίου θεραπεία. Η τακτική επανεκτίμηση του κινδύνου υποτροπής έναντι του κινδύνου αιμορραγίας καθοδηγεί τις αποφάσεις για τη συνέχιση ή διακοπή της αντιπηκτικής προφύλαξης. Στην Ελλάδα, η πρόσβαση σε σύγχρονα αντιπηκτικά και εξειδικευμένες αγγειολογικές κλινικές έχει βελτιωθεί αισθητά, επιτρέποντας στους ασθενείς να λαμβάνουν θεραπεία που ανταποκρίνεται στα διεθνή πρότυπα, αν και η ενημέρωση και η πρόληψη παραμένουν τομείς που χρειάζονται περαιτέρω ενίσχυση για τη μείωση της επίπτωσης αυτής της σοβαρής αγγειακής νόσου.
Disclaimer: Το παρόν άρθρο έχει συνταχθεί αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή προτροπή για θεραπεία. Οι πληροφορίες που παρέχονται δεν υποκαθιστούν την κλινική εξέταση και την εξατομικευμένη καθοδήγηση από εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας. Για οποιοδήποτε σύμπτωμα, απορία ή ανησυχία σχετικά με την υγεία σας, απευθυνθείτε άμεσα στον θεράποντα ιατρό σας. Μην προβαίνετε σε αυτοδιάγνωση και μην τροποποιείτε τη φαρμακευτική σας αγωγή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού.
farmakologia.gr
Συχνές Ερωτήσεις
Ποια είναι τα πρώτα σημάδια που δείχνουν θρόμβο στο πόδι;
Τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα περιλαμβάνουν ξαφνικό πρήξιμο (οίδημα) συνήθως στο ένα πόδι, πόνο που μοιάζει με κράμπα ή μυϊκό τράβηγμα, ερυθρότητα ή αποχρωματισμό του δέρματος και αίσθημα θερμότητας στην πάσχουσα περιοχή.
Πόσο διαρκεί η θεραπεία για τη φλεβική θρόμβωση;
Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από τη βαρύτητα και τα αίτια, αλλά συνήθως η αντιπηκτική αγωγή χορηγείται για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες. Σε ασθενείς με επαναλαμβανόμενα επεισόδια ή γενετική προδιάθεση, η αγωγή μπορεί να είναι εφ’ όρου ζωής.
Μπορεί ένας θρόμβος στο πόδι να φύγει μόνος του;
Είναι σπάνιο και επικίνδυνο να περιμένει κανείς να υποχωρήσει μόνος του. Χωρίς ιατρική παρέμβαση, ο θρόμβος μπορεί να μεγαλώσει, να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στις φλέβες ή να αποκολληθεί προκαλώντας πνευμονική εμβολή.
Τι είναι το σύνδρομο μετά τη θρόμβωση;
Πρόκειται για μια μακροχρόνια επιπλοκή που εμφανίζεται σε πολλούς ασθενείς μετά από DVT, προκαλώντας χρόνιο πόνο, πρήξιμο, αίσθημα βάρους και δερματικές αλλοιώσεις στο πόδι λόγω βλάβης των φλεβικών βαλβίδων.
Πότε πρέπει να πάω στα επείγοντα;
Αν, εκτός από τα συμπτώματα στο πόδι, αισθανθείτε ξαφνική δύσπνοια, πόνο στο στήθος που επιδεινώνεται με τη βαθιά ανάσα, ζάλη ή βήχα με αίμα, πρέπει να αναζητήσετε άμεση ιατρική βοήθεια καθώς υπάρχει κίνδυνος πνευμονικής εμβολής.
Βιβλιογραφία
-
Filippov, A. E., Nadein, K., and Gorb, S. N. (2024). ‘Solid lubricant in the insect leg joints: Numerical simulation of tribological properties’, Advanced Theory and Simulations.
-
Filippov, A. E., Nadein, K., and Gorb, S. N. (2024). ‘Large‐scale numerical simulation of the solid lubricant behavior in the leg joints of insects’, Advanced Theory and Simulations.
-
Gurevich, M., Heinz, S. M., and Fridman, R. (2023). ‘Use of autologous whole blood clot in the treatment of complex surgical wounds: a case series’, Journal of Wound Care, 32(Sup2), pp. S4–S9.
-
Ozogul, B., Akar, U., and Mercimek, R. (2025). ‘Hydrodynamic Cavitation‐Induced Thrombolysis on a Clot‐on‐a‐Chip Platform’, Advanced NanoBiomed Research.
-
Paolazzi, G. L., Montagna, M., and Davalli, A. (2025). ‘Less is not always more: complex interactions in blood clot mysteries’, Internal and Emergency Medicine.
-
Riaz, R., Papp, S. R., Soni, B., Nasrollahi, E., and Dagat, L. A. (2024). ‘Why is my leg blue? A rare case of phlegmasia cerulea dolens’, Chest.