Τι είναι το GLUCOPHAGE;
Η δράση της είναι πολυεπίπεδη και στοχευμένη. Πρωτίστως, μειώνει την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ (νεογλυκογένεση) και βελτιώνει την ευαισθησία των περιφερικών ιστών στην ινσουλίνη, επιτρέποντας στους μύες να προσλαμβάνουν και να χρησιμοποιούν τη γλυκόζη αποτελεσματικότερα. Αυτός ο μηχανισμός οδηγεί σε μείωση τόσο των βασικών επιπέδων γλυκόζης όσο και των μεταγευματικών (τα επίπεδα σακχάρου μετά το φαγητό). Η επιστημονική κοινότητα μελετά διαρκώς νέες πτυχές της δράσης του φαρμάκου, καθώς φαίνεται να επηρεάζει μονοπάτια που σχετίζονται ακόμη και με τη διαβητική νεφροπάθεια (Chai et al., Elsevier), μια σοβαρή επιπλοκή που χαρακτηρίζεται από νεφρική βλάβη λόγω του διαβήτη. Το φάρμακο αποβάλλεται κυρίως αναλλοίωτο από τους νεφρούς, γεγονός που καθορίζει και τις προφυλάξεις κατά τη χορήγησή του.
Ενδείξεις για το GLUCOPHAGE
Η κύρια ένδειξη χορήγησης αφορά την αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2, ιδιαίτερα σε ασθενείς που είναι υπέρβαροι, όταν η διαιτητική αγωγή και η άσκηση από μόνες τους δεν επαρκούν για τον γλυκαιμικό έλεγχο. Χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλους από του στόματος αντιδιαβητικούς παράγοντες ή ινσουλίνη. Επιπλέον, ερευνάται εκτενώς η χρήση της σε καταστάσεις ινσουλινοαντίστασης, όπως το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS). Σχετικά με αυτό, οι Parahuleva και συνεργάτες (Healthcare) έχουν εξετάσει βιοδείκτες όπως η αντιμυλλέριος ορμόνη (AMH) για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της μετφορμίνης σε τέτοιους πληθυσμούς.
Προφυλάξεις
Πριν την έναρξη της θεραπείας, ο έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας κρίνεται επιβεβλημένος. Η μετφορμίνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, καθώς η συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση, μια σπάνια αλλά σοβαρή μεταβολική επιπλοκή.
Ειδικές προειδοποιήσεις για ηλικιωμένους, παιδιά και εγκύους
-
Ηλικιωμένοι: Λόγω της φυσιολογικής μείωσης της νεφρικής λειτουργίας με την πάροδο της ηλικίας, η δοσολογία πρέπει να προσαρμόζεται προσεκτικά και να παρακολουθείται τακτικά.
-
Παιδιά: Η χρήση του Glucophage έχει εγκριθεί για παιδιά άνω των 10 ετών και εφήβους, κατόπιν ιατρικής αξιολόγησης.
-
Κύηση και Θηλασμός: Παρόλο που η ινσουλίνη αποτελεί παραδοσιακά την προτιμώμενη θεραπεία κατά την κυήση, η μετφορμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ειδικές περιπτώσεις, πάντα υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες εντοπίζονται στο γαστρεντερικό σύστημα. Περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, διάρροια, κοιλιακό άλγος και απώλεια όρεξης. Αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως κατά την έναρξη της θεραπείας και υποχωρούν αυτόματα. Η σταδιακή αύξηση της δόσης μπορεί να βελτιώσει την γαστρεντερική ανοχή. Η επίδραση της μετφορμίνης στον ηπατικό μεταβολισμό (Tang et al., Nature) είναι κεντρικής σημασίας για τη θεραπευτική της αξία, ωστόσο σπάνια μπορεί να παρατηρηθούν διαταραχές στις ηπατικές δοκιμασίες.
-
Πολύ συχνές: Γαστρεντερικές διαταραχές.
-
Συχνές: Διαταραχή της γεύσης (μεταλλική γεύση).
-
Πολύ σπάνιες: Γαλακτική οξέωση, μείωση της απορρόφησης της βιταμίνης B12.
Δοσολογία και χορήγηση
Η δοσολογία εξατομικεύεται βάσει των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Συνήθης πρακτική είναι η έναρξη με χαμηλή δόση (π.χ. 500 mg ή 850 mg) δύο ή τρεις φορές την ημέρα, κατά τη διάρκεια ή μετά το γεύμα.
Τι να κάνω αν παραλείψω μια δόση Glucophage;
Εάν παραλειφθεί μία δόση, αυτή θα πρέπει να ληφθεί μόλις το θυμηθεί ο ασθενής, εφόσον συνοδεύεται από φαγητό. Εάν, ωστόσο, πλησιάζει η ώρα για την επόμενη δόση, η ξεχασμένη δόση πρέπει να παραλείπεται και να συνεχίζεται το κανονικό πρόγραμμα. Δεν πρέπει ποτέ να λαμβάνεται διπλή δόση για να αναπληρωθεί η χαμένη.
Υπερδοσολογία
Η λήψη υπερβολικής ποσότητας μετφορμίνης μπορεί να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση. Πρόκειται για επείγον ιατρικό περιστατικό που απαιτεί νοσηλεία. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έμετο, κοιλιακό άλγος με μυϊκές κράμπες και γενικό αίσθημα κακουχίας με έντονη κόπωση.
Αλληλεπιδράσεις
Αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-φαρμάκου
-
Ιωδιούχα σκιαγραφικά: Η ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικών μπορεί να προκαλέσει νεφρική ανεπάρκεια, οδηγώντας σε συσσώρευση μετφορμίνης. Η αγωγή πρέπει να διακόπτεται πριν την εξέταση.
-
Διουρητικά: Μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης λόγω πιθανής επίδρασης στη νεφρική λειτουργία.
Αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-τροφής
Η κατανάλωση αλκοόλ πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας, καθώς το αλκοόλ ενισχύει τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις νηστείας ή υποσιτισμού.
Φύλαξη φαρμάκου
Το φάρμακο πρέπει να φυλάσσεται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, μακριά από το φως και την υγρασία. Η φαρμακευτική τεχνολογία εστιάζει διαρκώς στη σταθερότητα των σκευασμάτων, ερευνώντας παράγοντες όπως τον σχηματισμό νιτροζαμινών (Shakleya et al., Elsevier) για τη διασφάλιση της ποιότητας κατά την αποθήκευση. Κρατήστε το μακριά από παιδιά.
Ανάλυση Δραστικής Ουσίας
Η υδροχλωρική μετφορμίνη δεν αποτελεί απλώς μια χημική ένωση, αλλά έναν κρυσταλλικό γρίφο που η επιστήμη εξακολουθεί να αποκωδικοποιεί δεκαετίες μετά την αρχική της σύνθεση. Στον πυρήνα της, η ουσία είναι ένα διγουανίδιο, μια βάση που αλληλεπιδρά με οξέα για να σχηματίσει σταθερά άλατα, τα οποία επιτρέπουν την από του στόματος χορήγηση. Η κρυσταλλογραφική μελέτη της ουσίας έχει αποκαλύψει πολύπλοκες δομές, με την έρευνα να επεκτείνεται πλέον σε νέες μορφές, όπως η διυδροχλωρική μετφορμίνη, όπου η ουσία εμφανίζεται ως διπρωτική (Royal Society of Chemistry). Αυτή η μοριακή αρχιτεκτονική καθορίζει άμεσα τη βιοδιαθεσιμότητα και τη διαλυτότητα του φαρμάκου στο υδάτινο περιβάλλον του γαστρεντερικού σωλήνα. Το Glucophage, ως ο κύριος εκπρόσωπος αυτής της χημικής κατηγορίας, εκμεταλλεύεται αυτές τις ιδιότητες για να επιτύχει υψηλές συγκεντρώσεις στους ιστούς-στόχους, κυρίως στο ήπαρ και το έντερο, χωρίς να δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό από τις πρωτεΐνες του πλάσματος, γεγονός που διαφοροποιεί το φαρμακοκινητικό του προφίλ από άλλες αντιδιαβητικές ουσίες.
Αποτελεσματικότητα
Η κλινική αξία του Glucophage υπερβαίνει την απλή αριθμητική μείωση της γλυκόζης στο αίμα. Η αποτελεσματικότητά του εδράζεται στην ικανότητά του να τροποποιεί τη φυσιολογία του ενεργειακού μεταβολισμού σε κυτταρικό επίπεδο. Παρεμβαίνοντας στη μιτοχονδριακή αναπνευστική αλυσίδα, ενεργοποιεί το ένζυμο AMPK, λειτουργώντας ως ένας «μεταβολικός διακόπτης» που στρέφει τον οργανισμό από την αποθήκευση λίπους και την παραγωγή γλυκόζης προς την κατανάλωση ενέργειας. Αυτός ο μηχανισμός εξηγεί γιατί η ουσία παραμένει η πρώτη γραμμή θεραπείας παγκοσμίως, προσφέροντας παράλληλα καρδιαγγειακή προστασία που δεν παρατηρείται συχνά σε άλλους υπογλυκαιμικούς παράγοντες.
Πρόσθετες σημαντικές πληροφορίες
Ανάπτυξη ανθεκτικότητας
Σε αντίθεση με τα αντιμικροβιακά φάρμακα, η έννοια της «ανθεκτικότητας» στη μετφορμίνη δεν υφίσταται με τη στενή βιολογική έννοια. Ωστόσο, παρατηρείται συχνά το φαινόμενο της δευτεροπαθούς αποτυχίας, όπου η νόσος εξελίσσεται και η μονοθεραπεία δεν επαρκεί πλέον. Αυτό δεν οφείλεται σε απώλεια της φαρμακολογικής δραστικότητας του μορίου, αλλά στη προοδευτική έκπτωση της λειτουργίας των β-κυττάρων του παγκρέατος που χαρακτηρίζει τον διαβήτη τύπου 2.
Προκλινικές και Κλινικές Μελέτες
Οι μελέτες εστιάζουν πλέον όχι μόνο στην αποτελεσματικότητα αλλά και στην ποιότητα των διαφορετικών σκευασμάτων που κυκλοφορούν στην αγορά. Η διασφάλιση της ποιότητας είναι κρίσιμη, καθώς η φυσικοχημική ισοδυναμία μεταξύ των διαφόρων εμπορικών σημάτων υδροχλωρικής μετφορμίνης αποτελεί προϋπόθεση για την ασφάλεια των ασθενών (Mediterranean Journal of Pharmacy). Οι κλινικές δοκιμές επεκτείνονται επίσης στη διερεύνηση της ουσίας ως παράγοντα αντιγήρανσης και αντικαρκινικής προστασίας, ανοίγοντας νέους ορίζοντες πέρα από την ενδοκρινολογία.
Μετεγκριτικές μελέτες, Φαρμακοεπαγρύπνηση και Φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά
Η φαρμακοεπαγρύπνηση έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στην καθαρότητα των σκευασμάτων κατά την αποθήκευση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον εντοπισμό προσμίξεων όπως το NDMA, ειδικά σε δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης, όπου η αλληλεπίδραση των εκδόχων μπορεί να επηρεάσει τη σταθερότητα (Elsevier). Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι η αποβολή γίνεται σχεδόν αποκλειστικά μέσω των νεφρών, καθιστώντας τη νεφρική λειτουργία τον κυριότερο ρυθμιστή της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο πλάσμα.
Συγκριτική αποτελεσματικότητα
Η μετφορμίνη συγκρίνεται συνεχώς με νεότερες κατηγορίες φαρμάκων, όπως οι αγωνιστές GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2. Παρόλο που οι νεότερες θεραπείες προσφέρουν επιπρόσθετα οφέλη, το Glucophage παραμένει αξεπέραστο στη σχέση κόστους-οφέλους και στο μακροχρόνιο προφίλ ασφαλείας. Η συνδυαστική θεραπεία αποδεικνύεται συχνά ανώτερη της μονοθεραπείας με νεότερους παράγοντες.
Συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις
Τα δεδομένα από χιλιάδες ασθενείς επιβεβαιώνουν ότι η μετφορμίνη μειώνει τη θνησιμότητα από κάθε αιτία σε διαβητικούς ασθενείς. Οι μετα-αναλύσεις υπογραμμίζουν ότι οι παρενέργειες είναι προβλέψιμες και διαχειρίσιμες, ενώ η βαρύτητα της υπογλυκαιμίας είναι αμελητέα σε σύγκριση με τις σουλφονυλουρίες.
Τρέχουσες ερευνητικές κατευθύνσεις και μελλοντικές προοπτικές
Το μέλλον της μετφορμίνης ίσως να μην βρίσκεται αποκλειστικά στα δισκία που γνωρίζουμε σήμερα. Η νανοτεχνολογία υπόσχεται να παρακάμψει τις γαστρεντερικές ενοχλήσεις μέσω νέων συστημάτων μεταφοράς. Ο Salem και συνεργάτες διερεύνησαν τη χρήση βιολογικών νανοσωματιδίων, προτείνοντας έναν καινοτόμο διαδερμικό νανοφορέα που θα μπορούσε να μεταφέρει το φάρμακο μέσω του δέρματος, αποφεύγοντας την άμεση επαφή με το στομάχι (Taylor & Francis). Τέτοιες προσεγγίσεις θα μπορούσαν να καταστήσουν τη θεραπεία προσβάσιμη σε πληθυσμούς που παρουσιάζουν δυσανεξία στην από του στόματος χορήγηση, διευρύνοντας ακόμη περισσότερο τη θεραπευτική εμβέλεια αυτού του ιστορικού μορίου.
Ιστορία του φαρμάκου
Η διαδρομή της μετφορμίνης ξεκινά από το φυτό Galega officinalis (Γάλα το φαρμακευτικό), γνωστό από τον Μεσαίωνα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της πολυουρίας. Η ουσία συντέθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1920, αλλά παρέμεινε στην αφάνεια λόγω της ανακάλυψης της ινσουλίνης. Το 1957, ο Γάλλος ιατρός Jean Sterne την επανέφερε στο προσκήνιο, δίνοντάς της το όνομα “Glucophage” (αυτός που τρώει τη γλυκόζη). Στην Ελλάδα, η μετφορμίνη αποτελεί εδώ και δεκαετίες τον θεμέλιο λίθο της αντιδιαβητικής αγωγής, ενταγμένη πλήρως στο Εθνικό Συνταγολόγιο και εξυπηρετώντας εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ασθενείς ως η βασική θεραπευτική επιλογή για τη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
Συνοπτικά για το Glucophage
Η μετφορμίνη (φάρμακο Glucophage) κατέχει κεντρική θέση στη θεραπευτική φαρέτρα για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, ιδιαίτερα σε υπέρβαρους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Ο μηχανισμός δράσης της εστιάζει στη βελτίωση της ηπατικής και περιφερικής ευαισθησίας στην ινσουλίνη, δίχως να προκαλεί άμεση υπογλυκαιμία όταν χορηγείται ως μονοθεραπεία. Αντενδείκνυται αυστηρά σε καταστάσεις οξείας ή χρόνιας μεταβολικής οξέωσης, διαβητικού κώματος και σοβαρής νεφρικής ανεπάρκειας, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος γαλακτικής οξέωσης. Η κλινική παρακολούθηση είναι επιβεβλημένη κατά τη συγχορήγηση με άλλα φαρμακευτικά σκευάσματα που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία. Επιπλέον, η χρήση της πρέπει να διακόπτεται προσωρινά πριν από απεικονιστικές εξετάσεις που απαιτούν ενδοφλέβια χορήγηση ιωδιούχων σκιαγραφικών. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες αφορούν το γαστρεντερικό σύστημα, ενώ η μακροχρόνια λήψη απαιτεί έλεγχο των επιπέδων της βιταμίνης B12.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Μην παίρνετε ποτέ φάρμακα χωρίς να συμβουλευτείτε γιατρό. Διαβάζετε πάντα το φύλλο οδηγιών του φαρμάκου. Το παρόν εγκυκλοπαιδικό άρθρο αναφέρεται στην συγκεκριμένη/ες δραστική ουσία μόνο για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά τις οδηγίες του γιατρού ή του φαρμακοποιού σας.
Συχνές Ερωτήσεις
Τι είναι η μετφορμίνη και ποιος είναι ο κύριος μηχανισμός δράσης της στο Glucophage;
Η μετφορμίνη είναι ένα αντιυπεργλυκαιμικό φάρμακο της κατηγορίας των διγουανιδίων. Δρα μειώνοντας την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ και αυξάνοντας την ευαισθησία των μυϊκών κυττάρων στην ινσουλίνη, επιτρέποντας την αποτελεσματικότερη πρόσληψη γλυκόζης. Σε αντίθεση με τις σουλφονυλουρίες, δεν διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης. Ο θεράπων ιατρός καθορίζει την καταλληλότητα της αγωγής για κάθε ασθενή.
Μπορεί το Glucophage να προκαλέσει υπογλυκαιμία;
Όταν χορηγείται ως μονοθεραπεία, η μετφορμίνη σπάνια προκαλεί υπογλυκαιμία, καθώς δεν αυξάνει την ινσουλινική έκκριση. Ωστόσο, ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας υφίσταται όταν το φάρμακο συνδυάζεται με ινσουλίνη ή άλλα αντιδιαβητικά δισκία (π.χ. σουλφονυλουρίες), ή σε περιπτώσεις ανεπαρκούς σίτισης και έντονης άσκησης. Συνιστάται πάντα η συμβουλή γιατρού για τη ρύθμιση των δόσεων σε συνδυαστικές θεραπείες.
Πώς επηρεάζει η κατανάλωση αλκοόλ τη λήψη του Glucophage;
Η κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μετφορμίνη ενέχει σοβαρούς κινδύνους. Το αλκοόλ μπορεί να ενισχύσει την υπογλυκαιμική δράση και, κυρίως, να αυξήσει δραματικά τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης, μιας σπάνιας αλλά επικίνδυνης μεταβολικής επιπλοκής, ιδιαίτερα σε συνθήκες νηστείας ή ηπατικής δυσλειτουργίας. Οι ασθενείς οφείλουν να συμβουλεύονται τον γιατρό τους σχετικά με την κατανάλωση οινοπνεύματος.
Είναι ασφαλής η χρήση του Glucophage κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;
Παραδοσιακά, η ινσουλίνη αποτελεί την προτιμώμενη θεραπεία για τον διαβήτη κύησης. Εντούτοις, η μετφορμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις εάν κριθεί κλινικά απαραίτητο, καθώς διέρχεται τον πλακούντα. Η απόφαση για τη χορήγηση οποιουδήποτε φαρμάκου κατά την εγκυμοσύνη λαμβάνεται αποκλειστικά από τον μαιευτήρα και τον ενδοκρινολόγο, σταθμίζοντας τα οφέλη έναντι των πιθανών κινδύνων για το έμβρυο.
Γιατί πρέπει να διακόπτεται το Glucophage πριν από αξονική τομογραφία;
Η ενδοφλέβια χορήγηση ιωδιούχων σκιαγραφικών μέσων, που χρησιμοποιούνται σε ορισμένες ακτινολογικές εξετάσεις, μπορεί να προκαλέσει προσωρινή μείωση της νεφρικής λειτουργίας. Εάν ο ασθενής λαμβάνει μετφορμίνη, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση του φαρμάκου στον οργανισμό και αυξημένο κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης. Ο γιατρός θα δώσει οδηγίες για τη διακοπή και την επανέναρξη της αγωγής.
Προκαλεί το Glucophage απώλεια βάρους;
Η μετφορμίνη δεν είναι φάρμακο απώλειας βάρους, αλλά η λήψη της συχνά σχετίζεται με σταθεροποίηση του σωματικού βάρους ή μέτρια απώλεια, σε αντίθεση με άλλα αντιδιαβητικά που προκαλούν αύξηση. Αυτό οφείλεται εν μέρει στη βελτίωση της ινσουλινικής αντίστασης και πιθανώς σε γαστρεντερικές επιδράσεις. Οποιαδήποτε διαχείριση βάρους πρέπει να γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση και σε συνδυασμό με δίαιτα.
Ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις από τη χρήση Glucophage στα επίπεδα βιταμινών;
Μακροχρόνιες κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η συνεχής χρήση μετφορμίνης μπορεί να μειώσει την απορρόφηση της βιταμίνης B12 από το γαστρεντερικό σωλήνα. Αυτό μπορεί σταδιακά να οδηγήσει σε έλλειψη της βιταμίνης και αναιμία ή νευρολογικά συμπτώματα. Συνιστάται τακτικός αιματολογικός έλεγχος και αξιολόγηση από τον θεράποντα ιατρό για την πιθανή ανάγκη συμπληρωματικής χορήγησης B12.
Βιβλιογραφία
-
Abozaid και συνεργάτες. Evaluation of some metformin hydrochloride brands available in the Libyan market. Mediterranean Journal of Pharmacy and Pharmaceutical Sciences, 2024.
-
Chai και συνεργάτες. Proteomics exploration of metformin hydrochloride for diabetic kidney disease treatment via the butanoate metabolism pathway. Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis, 2025.
-
Hao και συνεργάτες. N-Nitrosodimethylamine formation in metformin hydrochloride sustained-release tablets: Effects of metformin and hypromellose used in drug product formulation. Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis, 2023.
-
Hitchings και συνεργάτες. Analysis of a new hydrochloride salt of the common pharmaceutical metformin. CrystEngComm, 2025.
-
Parahuleva και συνεργάτες. The Anti-Mullerian Hormone as a Biomarker of Effectiveness of Metformin Hydrochloride Therapy in Polycystic Ovarian Syndrome and Insulin Resistance. Healthcare, 2025.
-
Salem και συνεργάτες. Evaluation of metformin hydrochloride tailoring bilosomes as an effective transdermal nanocarrier. International Journal of Nanomedicine, 2022.
-
Shakleya και συνεργάτες. Nitrosamine mitigation: NDMA impurity formation and its inhibition in metformin hydrochloride tablets. International Journal of Pharmaceutics, 2024.
-
Tang και συνεργάτες. Metformin hydrochloride improves hepatic glucolipid metabolism in diabetes progression through SIRT5-mediated ECHA desuccinylation. Scientific Reports, 2025.